|
Alle vijvers en meren in de Vogelsberg zijn door mensenhand ontstaan: in het verleden door het grootbrengen van vis, voor molens en ijsbevroren plassen of om hout op te slaan. De oudste vijvers en meren zijn ongeveer 500 jaar, terwijl de dammen en kunstmatig aangelegde meren niet ouder dan enige tientallen jaren zijn.
Vijver Gunzenau in de blauwe hoek.
De Nidda Dam in het zuiden van Schotten is een reservoir om te verhinderen dat het gebied wordt overstroomd. Er wordt bovendien graag gebruik van gemaakt om te zeilen,te zwemmen,surfen,kamperen en hengelen. De vijver Obermoos (Obermooser Teich) wordt al sinds honderden jaren gebruikt om er karpers in groot te brengen. Als de gefokte karpertjes groot genoeg waren, werden ze naar het meer Niedermoos (Niedermoser See) “ doorgestuurd „ via een verbindingsgreppel om ze laten groeien, totdat ze uiteindelijk konden wordren verkocht.
Vijver in de steengroeve ten noorden van Gedern.
De 'Obermooser Teich' is tegenwoordig een Nationaal Park zoals bijvoorbeeld de 'Reichloser See' en de 'Rothenbachteich'. Zowel de 'Niedermooser See' als ook de 'Gederner See' nodigen uit om te zwemmen, zeilen, surfen, hengelen en kamperen.
Ludwigsteich midden in de Oberwald.
Het vroegere voorrecht van de heersende families om vijvers aan te leggen is in de laatste eeuwen veranderd. Veel mensen die in de laatste eeuwen landbezit hadden maakten een lang gekoesterde wens van een eigen vijver of slechts een kleine plas waar. Daardoor werd het aantal vijvers in de Vogelsberg zo groot, dat ze tegenwoordig niet meer te tellen zijn. Kleinere vijvers in de buurt van woonplaatsen worden vaak beschouwd als “ rustplaatsen”.
(Vertaling uit het Duits : Corry WINTER)
|
